Gestolen urn raakt familie van Sylvia opnieuw diep: ‘Wie doet nou zoiets?’

Gouda – Bijna een jaar na het overlijden van moeder en echtgenote Sylvia probeert haar familie langzaam weer vooruit te kijken. Tot blijkt dat haar urn van begraafplaats IJsselhof verdwenen is. De diefstal haalt alles opnieuw overhoop voor Jan Nieswaag (64) en dochter Daphne (30).

Stomverbaasd staat Jan zaterdag op de begraafplaats. Op de plek waar de urn van zijn overleden vrouw stond, gaapt nu een lege plek.

Jan komt bijna iedere dag bij het plekje van Sylvia. “Vooral in de zomer ga ik vaak even langs in de avond, net na het eten.”

Woensdagavond 20 mei stond de urn er nog. Hij maakte alles netjes, zoals hij dat vaker deed. Donderdag en vrijdag ging hij niet vanwege een begrafenis op het terrein. Als hij zaterdag terugkomt, is de urn verdwenen.

Struiken

De gedachte dat hij gestolen kan zijn, komt dan nog niet in hem op. Misschien heeft iemand de urn ergens anders neergezet. Hij loopt langs struiken, kijkt tussen andere urnentuinen en gaat zelfs nog naar het graf van zijn vader, dat vlakbij ligt.

Samen met medewerkers van DELA, dat de begraafplaats beheert, zoekt hij later het hele terrein af, maar de urn wordt nergens gevonden. “Ik kon het gewoon niet geloven”, zegt hij. “Je denkt: wie doet nou zoiets?”

Vrijdag al leeg

Later vertelt een medewerker dat de plek vrijdag al leeg was, maar dat hij dacht dat de familie de urn misschien tijdelijk had meegenomen. “Hij dacht dat we haar met Pinksteren misschien even naar huis hadden genomen”, zegt Jan.

Niet veel later blijkt dat het niet om één verdwenen urn gaat. Ook andere urnen en vermoedelijk beeldjes van graven zijn verdwenen. De politie vermoedt dat de dader dacht dat de urnen van koper of brons waren. De urn van Sylvia bleek echter van keramiek. “Dus daar heeft iemand uiteindelijk niet zoveel aan”, zegt Daphne.

‘Bij jullie blijven’

Voor de familie is het extra pijnlijk omdat Sylvia duidelijk had uitgesproken dat ze niet uitgestrooid wilde worden. “Ze zei: Jan, je gaat me nergens uitstrooien. Ik wil in een urn en wil gewoon bij jullie blijven. En nergens anders.”

Daarom kreeg ze een plek in de urnentuin. Ook draagt de familie as van haar bij zich in sieraden. Daphne heeft een ketting met as, Jan een ring en armband. Op zijn dressoir staat ook een kleine versie van de gestolen urn.

Zestien jaar getrouwd

Jan en Sylvia leerden elkaar zeventien jaar geleden kennen op een feestje bij de buurvrouw. Volgens Daphne was meteen duidelijk dat er iets speelde tussen de twee. “Ik was beschermend tegenover mijn moeder, want ze was net gescheiden”, vertelt ze lachend.

“Dus ik ging expres heel dicht naast haar zitten.” Veel hielp het niet, de twee verloren elkaar die avond amper uit het oog. Niet veel later woonden Jan en Sylvia samen en binnen een jaar trouwden ze. Uiteindelijk waren ze zestien jaar getrouwd.

‘Mis mijn maatje’

Volgens Jan deden ze alles samen. “Ik mis mijn maatje”, zegt hij. Ook de band met dochter Daphne is goed. “Zeker nu mama is overleden, zijn we dichter bij elkaar gegroeid. Hij is geen prater, ook dit interview is een stap voor hem. Maar ik krijg alles uit hem”, vertelt Daphne.

Het afgelopen jaar was voor Jan extra zwaar. Niet alleen verloor hij Sylvia, met wie hij alles deed, ook zijn vader overleed drie maanden later. De twee konden het goed met elkaar vinden en hebben op IJsselhof vlak bij elkaar een plek. “Ik ben niet alleen boos, maar vooral heel verdrietig. Ik ben die zaterdag huilend naar huis gegaan.”, vertelt Jan.

De diefstal komt bovendien op een moeilijk moment. Sylvia overleed bijna elf maanden geleden, op 14 juni vorig jaar, precies op de dertigste verjaardag van haar dochter. Ze was drie jaar ziek geweest.

We wilden juist weer meer vooruitkijken, weer een beetje genieten.

Juist nu probeerden Jan en Daphne langzaam weer vooruit te kijken. Tweede Pinksterdag wilden ze de kleding van Sylvia opruimen. Binnenkort gaat de familie samen naar Limburg, een plek waar Sylvia graag kwam. “We wilden juist weer meer vooruitkijken, weer een beetje genieten”, zegt Daphne. “Want dat zou mama ook willen. En dan gebeurt dit.”

Op de lege plek in de urnentuin staat nu tijdelijk een plantje. Later wil de familie waarschijnlijk een gedenksteen plaatsen, mogelijk met een vlinder en as erin verwerkt.

‘Breng haar terug’

Toch hopen Jan en Daphne dat de urn ooit terugkomt. Hun boodschap aan de dader? Denk na over wat je iemand aandoet. “Ik vraag me af: heb je zelf geen moeder, vader, broer, of ander familielid dat is overleden? Het gaat niet alleen om een urn. Het gaat om een stukje van ons moeder en vrouw.” Ze verwacht het niet, maar hoopt toch ergens: “Al zet iemand haar ergens neer of voor de deur, breng haar gewoon terug.”

De politie onderzoekt de diefstallen op begraafplaats IJsselhof en roept mensen die iets hebben gezien, beelden hebben of iets weten op zich te melden.