Menno Kolster is met zijn noodpakket al jaren tot in de puntjes voorbereid: ‘Geeft mij juist rust’

18 september 2025, 13:03 Nieuws 1.954 keer gelezen

Gouda / Krimpenerwaard – Een knalgele rugzak vol lampjes, batterijen en een multitool: het noodpakket van Menno Kolster uit Gouda staat al jaren klaar. Met zijn militaire achtergrond en werk in het crisisdomein denkt hij na over wat kan gebeuren, van extreem weer tot langdurige stroomuitval of internationale spanningen. “Het geeft mij juist rust om voorbereid te zijn.”

Het zit in zijn aard om voorbereid te zijn. Ook op vakantie zal hij niet snel verrast worden door tegenslag. “Ik neem altijd wat extra’s mee, zoals dekens, water en voedselrepen. Je kan zomaar met pech langs de weg staan.” Die gewoonten komen voort uit zijn militaire opleiding, waar hij leerde altijd een zogenoemd ‘organiek pakketje’ bij de hand te hebben.

Serie
In deze serie duikt Het Kontakt – Goudse Post in de oproep om 72 uur zelfredzaam te zijn. Hoe bereiden Gouwenaars zich voor op een crisis? We spreken inwoners, onderzoekers, de gemeente en de veiligheidsregio over risico’s, noodpakketten en wat zelf- en samenredzaamheid in de praktijk betekent. Lees ook onze andere artikelen over dit onderwerp via de app of de website.

Jaren geleden stelde hij al een noodpakket samen, nog voor de overheid hierover communiceerde. “Ik kocht een knalgele rugzak en verzamelde wat ik al in huis had: een hoofdlampje, batterijen, notitieboekje, multitool. Later heb ik dat uitgebreid met de officiële richtlijnen.” Daarbij denkt hij na over scenario’s. “Wat kan mij hier in Gouda of Krimpenerwaard overkomen? Overstromingen zijn niet ondenkbaar. Ook stroomuitval of cyberaanvallen kunnen zomaar voorkomen. Dat hebben we in andere Europese landen al gezien.”

Tijdens de Koude Oorlog werden pamfletjes verspreid waarin stond: haal aardappelen, rijst en dat soort dingen in huisVolgens Kolster is het logisch dat de overheid inwoners oproept om drie dagen zelfvoorzienend te zijn. “Het gaat om weerbaarheid. Dat is niets nieuws. Tijdens de Koude Oorlog werden pamfletjes verspreid waarin stond: haal aardappelen, rijst en dat soort dingen in huis. Dat is nu naar het heden getrokken.” Hij wijst erop dat de NCTV waarschuwt voor dreigingen. “De overheid is verantwoordelijk voor veiligheid, maar kan niet alles opvangen. Bij grote crises duurt hulpverlening langer. Dan is het belangrijk dat mensen zelf even vooruit kunnen.”

Digitale dreigingen

Een militair conflict in Europa kan Nederland ook raken. “Als NAVO-landen worden bedreigd, kan militair materieel via Rotterdam of Vlissingen naar het oosten gaan. Dat maakt Nederland een doelwit voor cyberaanvallen of verstoringen van vitale netwerken. Mensen merken dat dan, ook al is er hier geen oorlog. In onze regio neemt het risico op stroomstoringen toe door overbelasting van het netwerk en cyberaanvallen. Ik weet van mensen bij netbeheerders dat ze dag en nacht bezig zijn met digitale dreigingen vanuit onder andere Rusland en China. Dat hoor je weinig in het nieuws, maar het gebeurt.”

Daarnaast is er de dreiging van extreem weer. “In Duitsland en België zien we steeds vaker zware regenval. Als dat water Nederland instroomt, kan het in de Krimpenerwaard of Zuid-Holland-Zuid voor grote problemen zorgen. Dan is er ook niet gelijk hulp beschikbaar voor iedereen.”

Tekst loopt verder onder dit kader

Oproep tot 72 uur zelfredzaamheid
We moeten onszelf voorbereiden opeen noodsituatie, zegt de overheid. Dat kan onder andere door een noodpakket samen te stellen. Uitonderzoek van Een Vandaag bleek in maart dat meer dan de helft van de Nederlanders zo’n pakket heeft of wil aanschaffen.
Europese landen roepen hun bevolking op om zich voor te bereiden op bijvoorbeeld langdurige stroomuitval, een cyberaanval, langdurig tekort aan water of een overstroming. De Finse overheid doet er op de sitewww.suomi.fi nog een schepje bovenop. De Finnen wijzen erop dat je, om jezelf te kunnen redden, ook moet beschikken over kennis en informatie, zodat je weet wat je moet doen. Daarnaast moet je over vaardigheden beschikken, is het prettig als je fit bent en is het ook handig om in staat te zijn samen te werken met anderen.
Een noodpakket helpt je in de meeste gevallen om tenminste de eerste 72uur na een ramp of noodsituatiezelfstandig door te komen. Wat zit er in een noodpakket? Volgens de aanbevelingen van de overheid via de website ‘Denk Vooruit’ zou een noodpakket tenminste moeten bevatten: Water: Flessen water, ongeveer 3 liter per persoon per dag. Lang houdbaar voedsel: Eten dat lang houdbaar is, zoals noten, groente in blik en gedroogd fruit. Zaklamp met extra batterijen, kaarsen en lucifers. EHBO-doos met gebruiksaanwijzing. Dekens om warm te blijven. Fluitje: Om hulpdiensten te latenweten waar je bent. Contant geld. Gereedschap, zoals hamer, zaag en nijptang. Hygiëneproducten: Desinfecterende gel, wc-papier, natte doekjes, maandverband, tandpasta en tandenborstel. Belangrijke documenten: Kopieën van identiteitsbewijzen en een lijstje met belangrijke telefoonnummers. Reservesleutels van huis en auto. Radio op batterijen: Om op de hoogte te blijven van het laatste nieuws. Mobiele telefoon met opgeladen powerbank: Zodat je bereikbaar blijft en hulp kunt inschakelen indien nodig.
Controleer elk half jaar of de voorraad nog compleet is en of de producten nog houdbaar zijn. Kijk ook naar je persoonlijke situatie, denk bijvoorbeeld aan babyvoeding, medicijnen en eten en drinken voor (huis)dieren.

Vluchtrugzakken

Kolster heeft naast een voorraad eten en drinken ook twee vluchtrugzakken klaarstaan. “Voor als we het gebied moeten verlaten, bijvoorbeeld bij hoogwater of als de stroom lang uitvalt.” In de rugzakken zitten onder andere waterfilters en zuiveringstabletten, kaarten van de regio, een klein kookstelletje, calorierijke noodrepen, gedroogde vleesvervangers, felgekleurde hesjes, een fluitje, breeklichten en een noodsheltertje. “Daarmee kunnen we geïsoleerd overnachten als het moet. En ik heb mappen en waterdichte hoesjes om documenten en telefoons droog te houden.”

Ook in huis is hij voorbereid. “Ik heb onder de trap een kast vol gedroogde voeding, rijst, pasta, blikken peulvruchten, en water. Onze koel-vriescombinatie is energiezuinig en aangesloten op een powerstation. Als de stroom uitvalt, kan die drie dagen doorwerken. Voor mensen die afhankelijk zijn van medische apparaten kan zo’n powerstation levensreddend zijn.”

‘Kijk wat je al hebt’

Zo’n voorbereiding hoeft volgens hem niet duur te zijn. “Je hoeft geen pakket van honderden euro’s te kopen. Kijk eerst wat je al hebt. Misschien heb je kaarsen, een zaklamp, gereedschap. Koop er elke week iets bij.” Let vooral op je eigen situatie, zegt Kolster. “Niet iedereen heeft hetzelfde nodig. Als je op een tiende verdieping woont, en de stroom valt uit, heb je meer water nodig dan de buren op de begane grond.”

Een andere vorm van weerbaarheid is om samen te werken met buren. “Misschien heeft iemand een aggregaat, een ladder of een boot. Je kan afspreken dat je elkaar helpt als er wateroverlast is of de stroom uitvalt. Misschien hebben je buren medicijnen die gekoeld moeten worden. Daar kun je dan rekening mee houden.”

“Er zijn mensen die de oproep zien het als complot, of onnodig. Maar urban overleven, dus nadenken over wat jij in jouw situatie nodig hebt, is gewoon verstandig. Het is net als een verzekering. Hopelijk gebruik je het nooit, maar als je het nodig hebt, ben je er blij mee.”

De coronacrisis liet volgens hem zien hoe afhankelijk mensen zijn van de overheid. “Als samenleving zijn we een beetje vergeten om voor onszelf te kunnen zorgen. Tijdens de coronapandemie zorgde de overheid goed voor ons. Maar als er straks veel tegelijk gebeurt, een militair conflict in oost-europa én overstromingen bijvoorbeeld, kan hulpverlening niet overal tegelijk zijn. Dan is het fijn als je zelf maatregelen hebt genomen.” Hij noemt simpele voorbeelden: afspraken maken met familie over waar je naartoe gaat bij evacuatie, weten hoe je zonder toilet kan omgaan met feces, of zorgen voor brandstof in de auto.

Natte voeten

Volgens Kolster moet defensie altijd uitgaan van het ergste scenario. “De kans dat een NAVO-land om hulp vraagt is reëel. Onze krijgsmacht oefent en ondersteunt al veel aan de oostgrens van Europa. Extreem weer zien we continu toenemen. Als het zo enorm hard regent dat de polder volloopt en de plassen tot boven het gewas staan, wat we steeds vaker zien, gecombineerd raakt met een stroomuitval zodat de gemalen geen water meer kunnen pompen, heb je al natte voeten in de polder. Dan hoeft er niet eens een dijk door te breken.”

Hoewel het niet te voorspellen is, acht hij de kans op een grote crisis ‘best realistisch’. “Sommigen zeggen zelfs: het is niet een kwestie van of, maar wanneer. Je hoeft niet duizenden euro’s te besteden, maar een paar honderd euro investeren in je eigen overlevingskans is niet verkeerd. Misschien laat je een keer een etentje of nieuwe televisie zitten. Het is een kwestie van prioriteit.”

Geen zorgen

Over zijn eigen situatie maakt hij zich geen grote zorgen. “Ik heb afspraken gemaakt met mijn ouders en schoonouders, ik weet wat zij doen bij een crisis. Ik heb een tas die ik zo kan pakken en een volle tank benzine. Dat geeft me rust. Ik slaap er beter door en laat me niet gek maken door nieuwsberichten die vooral gericht zijn op sensatie. Dat heeft een functie, maar ook denk ik: er gebeuren ook hele mooie positieve dingen. Ik richt me op veerkracht. In termen van de NAVO is dat resilience: veerkrachtigheid, maar dan net even wat ruimer.”