Stille tocht in Gouda voor Joeweela trekt tientallen deelnemers: ‘Ze heeft niets verkeerd gedaan’

Gouda – Enkele tientallen mensen liepen zaterdagmiddag mee met de stille tocht ter nagedachtenis aan Joeweela (39). Familie, buurtgenoten en betrokkenen stonden stil bij haar leven en bij het grotere probleem van huiselijk geweld en femicide.

Om 15.00 vertrekken zo’n 100 mensen vanaf de Walvis. Voorop lopen familieleden, sommigen met een wit T-shirt met een foto van Joeweela en de tekst ‘rust zacht’, anderen houden witte heliumballonnen vast.  

Als ze bij ons had gewoond, was dit niet gebeurd. Dan hadden we altijd een oogje op haar gehadOok grootoom Michel de Gelder van Joeweela loopt mee. “Mensen moeten meer naar elkaar omkijken”, geeft hij anderen mee. “Dat doen wij ook. Als ze bij ons had gewoond, was dit niet gebeurd. Dan hadden we altijd een oogje op haar gehad.” 

Hij noemt zijn nicht “een lieve, hele lieve vrouw, die haar kinderen en familie altijd alleen maar wilde beschermen”. Hij zag zijn nicht eens in de twee weken. “Ze zei altijd dat het goed ging.” 

‘Kijk beter naar elkaar’

“Ze was bang voor hem, hij bedreigde haar. Maar ze zei er niets over. Ze wilde haar familie beschermen. Maar ze had niets verkeerd gedaan. Daarom zeg ik: mensen, kijk beter naar elkaar. Kijk naar de buren, naar de mensen om je heen. Wat er ook gebeurt, laat zien wie je bent.”

Joeweela werd op dinsdag 15 juli op straat doodgeschoten, op klaarlichte dag en in het bijzijn van haar twee jonge kinderen. Ze verbleef tijdelijk in een blijf-van-mijn-lijfhuis in Gouda. Haar ex-partner, Driekus K., beroofde zichzelf enkele uren later van het leven in de duinen in Scheveningen. Een week later werd zij in Amstenrade, de plek waar ze is opgegroeid, begraven. 

Bloemen en kaarsen

De stille tocht loopt naar de Bosweg, de plek waar Joeweela om het leven kwam. De familie legt bloemen neer en steekt kaarsen aan. Wethouder Ineke Schaddelee staat op die plek stil bij het verlies. Ze noemt de namen van vrouwen die door hun partner of ex-partner om het leven kwamen: “Laura, Nalini, Nadine, Gea. En nu ook Joeweela. Dat zijn geen namen op een lijst. Dat zijn levens. Vrouwen met dromen en met een toekomst.”

Foto: Rob Radix

We kunnen ons maar een klein beetje voorstellen wat jullie nu voelen“We kunnen ons maar een klein beetje voorstellen wat jullie nu voelen”, spreekt ze de familie toe. “Het gemis, de leegte, de boosheid, de machteloosheid. Vandaag willen we jullie laten weten dat jullie verdriet wordt gedeeld. Deze stad, Gouda, draagt Joeweela met jullie mee in herinnering.”

Geen privézaak

Ook spreekt ze over het belang van herkenning van signalen van huiselijk geweld. “Iedere acht dagen wordt in Nederland een vrouw vermoord door haar partner of ex. Vaak omdat ze dapper genoeg was om weg te gaan. Dwingende controle, stalking: psychisch, fysiek of seksueel geweld. Dat zijn geen privézaken. Het zijn alarmsignalen die we moeten leren herkennen. Signalen waarop we moeten durven reageren.”

Terwijl op de Bosweg het nummer Blue Bayou, het favoriete lied van Joeweela, klinkt, laat de familie zichtbaar geëmotioneerd de witte heliumballonnen los. Daarna keert de tocht terug naar de Walvis.

De familie laat tijdens het favoriete nummer van Joeweela witte heliumballonnen los. Foto: Rob Radix

Adriana van Dam, zelf buurtbewoner, nam het initiatief voor de tocht. Daar heeft ze ook persoonlijke redenen voor. “Ik ben zelf jarenlang mishandeld door mijn ex-partner. De politie zei steeds: te weinig bewijs, terwijl ik onder andere foto’s had. Dit moet een keer stoppen. We moeten dit serieus nemen.”

‘Nooit helemaal op gelijke voet’

Johanna, woonachtig in een woonwagen in Gouda, is ook aanwezig. “Bij ons is het eigenlijk vanzelfsprekend om te gaan, als het kan. Ik kende de situatie zelf niet, maar ik heb het wel meegemaakt in mijn omgeving. Mijn nicht is jaren geleden vermoord door haar man.”

“Wij staan als vrouwen toch nooit helemaal op gelijke voet”, vervolgt ze. “Je kan een hele grote mond hebben als vrouw, maar als de ander groter of sterker is, dan heb je toch gauw dat je het onderspit delft.”

‘Afschuwelijk’

Ook Monique de Ruiter uit Gouda is aanwezig. “Uit respect voor Joeweela. En tegen femicide. Het is afschuwelijk dat ze zo aan haar einde is gekomen.” Ze is samen met een vriendin, die liever anoniem blijft. Ze is geschrokken dat het in haar eigen stad gebeurde. “Dat er kinderen bij waren, vind ik het ergst. Ik heb er wel een paar nachten wakker van gelegen.”

“Het gebeurt te vaak”, voegt de Ruiter toe. “Het is tegenwoordig schering en inslag. Omdat zo’n man zijn zin niet krijgt blijkbaar. We moeten elkaar meer gaan geloven. Als een vrouw hulp zoekt, moet dat serieuzer genomen worden.”

De stille tocht eindigt bij de Walvis. Van Dam kijkt na afloop terug op de tocht. “De familie is tevreden, dus ik ben dat ook. Ik wist van tevoren niet hoeveel mensen er zouden komen, maar ik kijk met een goed gevoel terug.”