Afscheid
‘Gerrit, hoe ga je dit verkopen in je column’, vroeg een zichtbaar teleurgestelde DONK-supporter mij zaterdagmiddag zo rond de klok van half 5. DONK had zojuist met 1 - 4 verloren en was gedegradeerd naar de 3e klasse.
En het begon zo goed in het begin van de competitie, maar na de winterstop werd de dalende lijn ingezet. Blessures en schorsingen werkten ook niet mee en waren wellicht de belangrijkste oorzaak van het minder presteren. Meerdere keren lonkte een overwinning, maar na 90 minuten ging DONK dan met een schamel puntje de kleedkamer in of stonden ze zelfs helemaal met lege handen.
Het is jammer, uithuilen en opnieuw beginnen in de 3e klasse. Helaas ook geen stadsderby tegen Olympia.
Voor DONK zit het seizoen er op, maar ONA moet nog flink aan de bak om het vege lijf te redden en degradatie naar de 5e klasse te voorkomen. Voor de vrouwen van Jodan Boys liep het seizoen ook op een deceptie uit.
Na twee achtereenvolgende kampioenschappen volgde zaterdag een tweede achtereenvolgende degradatie. Ook hier uithuilen en opnieuw beginnen in de 1e klasse.
Toen ik zaterdagmiddag op de tribune zat bij DONK, moest ik denken aan Jeanne Hertog, de weduwe van sportverslaggever Bert Hertog. Jeanne overleed op 17 mei jl. Bert, met zijn kleine notieboekje, en Jeanne zaten vaak naast mij op de tribune.
Ik riep dan altijd “De hertog en de hertogin zijn er, de wedstrijd kan beginnen”. Of “Jeanne ik ga inbellen, want ik voel dat er een doelpunt in de lucht hangt”. En tot haar grote verbazing viel er toen ook een goal. Dat deed ik daarna nog een keer, met hetzelfde resultaat.
Als er daarna even niet gescoord werd zei Jeanne: “Gerrit bel even in, want ik wil meer doelpunten zien”. Jeanne Hertog was ook na het overlijden van ‘haar Bert’ in 2007 jaren een vertrouwd gezicht op de voetbaltribunes in de Goudse regio. Zij had een uitgesproken mening en als iets of iemand haar niet beviel dan liet ze dat weten ook. Jeanne ik ga je missen.