Gouda ligt open!
In Gouda lijkt het soms alsof iedere straat tegelijk openligt. De ene week sta je stil voor een rij oranje hekken op de Haastrechtsebrug, de volgende week word je via drie woonwijken omgeleid omdat ergens een rotonde wordt aangepakt. Navigatieapps raken er bijna van in de war. En wijzelf soms ook.
Sinds 4 mei is nu ook de Koningin Wilhelminaweg dichtgegaan. Niet even voor een weekje, maar voor de rest van het jaar. Dat hakt er best in. De Haastrechtsebrug is ook al een halfjaar dicht. De Bodegraafsestraatweg lag lange tijd open en de werkzaamheden aan de Koningin Julianasluis hebben eveneens flink impact gehad. En dan hebben we het nog niet eens over de werkzaamheden aan de Karnemelksloot, al veroorzaken die gelukkig wat minder verkeersoverlast.
Maar laten we eerlijk zijn: niemand wordt vrolijk van extra reistijd. Niet als je haast hebt, niet als het regent en al helemaal niet als je voor de derde keer dezelfde opgebroken straat tegenkomt. Het lontje van ons geduld wordt steeds korter. In de auto zie je mensen zuchten, fietsers slingeren tussen tijdelijke borden door en op verjaardagen is het inmiddels een vast gespreksonderwerp geworden: “Waar kun je nú weer niet langs?” Toch probeer ik er anders naar te kijken.
Want al die opgebroken straten vertellen eigenlijk een hoopvol verhaal. Een stad die onderhoud pleegt, investeert en vooruitdenkt. We vervangen bruggen niet omdat het gezellig staat, maar omdat ze veilig moeten blijven. Wegen worden opnieuw ingericht zodat verkeer beter doorstroomt, hopen we, en buurten leefbaarder worden. Fietspaden worden aangepast voor een stad waarin steeds meer mensen de fiets gaan pakken. Ook dat hopen we.
Eigenlijk is Gouda gewoon bezig met een grote onderhoudsbeurt. Niet fraai om naar te kijken, wel noodzakelijk. Misschien hoort ongemak daar soms gewoon bij. Zoals thuis een verbouwing ook stof, lawaai en tijdelijke chaos geeft. Niemand zegt tijdens het schuren van de muren: “Wat heerlijk gezellig.” Maar zodra alles klaar is, ben je blij dat het gebeurd is.
Dus ja, ik begrijp de ergernis. Echt. Maar tussen alle verkeersborden en tijdelijke afzettingen gebeurt óók iets moois: onze stad wordt stap voor stap voorbereid op de toekomst. En daar kom ik, desnoods met een kleine omweg, best voor thuis.