‘Het leven gaat langzamer, maar ik kan nog veel’
Gouda - Petra de Jong (58) is getrouwd, moeder van vier kinderen en oma van twee kleinkinderen. Ze werkte 33 jaar met veel plezier in het basisonderwijs. In 2014 kreeg ze de diagnose Parkinson, nadat ze merkte dat haar arm en schouder niet meer meezwaaiden tijdens het lopen.
Met medicatie weet ze haar klachten nog redelijk onder controle te houden. Wel merkt ze dat de werking gedurende de dag schommelt. “Ik moet mijn medicatie vijf keer per dag innemen. Vlak voor het volgende moment nemen de klachten toe.” Daardoor is de ziekte voortdurend op de achtergrond aanwezig.
Voor de buitenwereld is Parkinson bij Petra niet altijd zichtbaar. Juist de minder zichtbare klachten hebben impact. Ze noemt onder meer problemen met concentratie en overzicht, en sneller last van stress. “Dat maakt het soms lastig te begrijpen voor anderen.”
Ongeveer drie jaar geleden werd werken steeds moeilijker. Taken kostten meer tijd en energie. Inmiddels is ze gedeeltelijk afgekeurd. Over haar toekomst op de arbeidsmarkt bestaat nog onzekerheid; er loopt een bezwaarprocedure bij het UWV over de mate van afkeuring. “Ik weet niet goed wat voor werk ik nog zou kunnen doen zonder dat het stress oplevert.”
Doordat ze niet meer werkt, is er ruimte ontstaan voor andere dingen. Bewegen speelt daarin een belangrijke rol. Zo loopt ze lange afstanden, bijvoorbeeld etappes van het Zuiderzeepad van zo’n twintig kilometer. Ook sport ze twee keer per week onder begeleiding en deed ze met haar gezin mee aan BikevoorParkinson.
Daarnaast brengt ze tijd door met haar familie. Samen met haar man past ze een dag per week op de kleinkinderen. Ze zingt in een koor en nam het afgelopen half jaar deel aan een medicijnstudie bij het CHDR in Leiden. “Je bent veel met je ziekte bezig, maar ik doe het ook voor de toekomst.”
Verder geniet ze van haar tuin, bloemen en reizen met haar man. “Het leven gaat wat langzamer dan vroeger, maar ik kan nog veel.” Haar motto is tegenwoordig: “Morgen is vandaag.”, ze legt uit: “Daarom doen we de dingen die we willen nu, en wachten niet op later.”