Joost Visbeen voor het voormalige politiebureau.
Joost Visbeen voor het voormalige politiebureau. Foto: Sandra Zeilstra

Oplichting en flessentrekkerij’

Dit keer geen verhaal over drugszaken, overvallen, inbraken of moord en doodslag, maar over ‘simpele’ oplichting en flessentrekkerij. Hoewel minder ernstig, doch het is evenwel verwerpelijk en uiteraard strafbaar. De zaken die hierna de revue passeren speelden zich begin jaren ’80 van de vorige eeuw af, waarbij marktkoopman R.B. de hoofdrol speelde.

Serie: Bekende Gouwenaar Joost Visbeen schrijft al jaren criminele romans en tekent verhalen op uit zijn eigen tijd bij de recherche. Moord, doodslag en bedrog doen het goed, want Joost verkoopt veel boeken. Inmiddels is zijn nieuwste boek met 65 Goudse misdaadverhalen gepubliceerd: Bureau Houtmansgracht.

De toen al bekende slogan “op de markt is uw gulden een daalder waard” gold niet voor zijn clientèle, maar voor hemzelf. In allerlei ‘zaakjes’ wist hij het nodige voordeel te behalen, maar zoals zo vaak gold ook hier het gezegde “misdaad loont niet”.

Zoals gezegd speelde onze man een hoofdrol, maar maakte ook graag gebruik van andere kompanen in het kwaad. Wat was nu de trigger om als ambulante handelaar het verkeerde pad op te gaan? Welnu, daar waren twee zaken voor nodig.

Zijn handel in textiel floreerde niet meer zo geweldig en toen tot overmaat van ramp zijn pakhuis werd leeggeroofd raakte hij financieel aan lager wal. Om de financiële nood te ledigen vatte hij het plan op om verzekeringsmaatschappijen en de Sociale Dienst in Gouda het tekort aan te laten vullen.

In scene gezet

Voor deze activiteiten huurde hij kennissen en zijn collega H van V. in. Hij kocht schadeauto’s op en liet zijn ingehuurde krachten aanrijdingen in scene te zetten om vervolgens de schades bij de verzekeraars te claimen. Zo liet hij H van V. met een huurauto zijn schadeauto in het Reeuwijkse plassengebied aanrijden en reed daarbij zelf het water in.

Zo claimde hij bijvoorbeeld voor de auto met de daaraan gekoppelde aanhanger geladen met marktgoederen 15.000 gulden bij de verzekering. Dergelijke voorvallen herhaalde hij in totaal 7 keer. Voor het invullen en mede ondertekenen van de schadeformulieren maakte hij gebruik van de diensten van J.K. en diens ex-echtgenote.

‘Zodoende kon hij drie jaar lang 62.000 euro incasseren’

Voor deze bewezen diensten beloofde hij zijn ‘medewerkers’  1.000 gulden per transactie, doch bij het uitkeren daarvan bleef hij telkens in gebreke. In het geval dat er een huurauto bij betrokken werd, was hij wel zo goed om de autohuur, de verzekeringspremie en het eigen risico te schokken. Zo toucheerde hij in totaal 60.000,00 gulden.

Vals woonadres

Vanwege de mindere gang van zaken in zijn reguliere handel deed hij bij de Sociale Dienst een beroep op een werkeloosheidsuitkering, waarbij hij uiteraard verzuimde te vermelden dat hij nog inkomsten uit zijn markthandel genoot. Om deze dienst om de tuin te leiden, gaf hij een vals woonadres op.

Zodoende kon hij gedurende 3 jaar 62.000 gulden incasseren. Overigens toen hij voor deze praktijken door de mand viel, werd door de gemeente Gouda een civiele procedure in gang gezet, waarbij een terugvordering werd geëist van 32.000,00 gulden. De overige 30.000,00 gulden werd klaarblijkelijk beschouwd als een reële aanvulling op het reguliere inkomen.

Nu was R.B. niet voor 1 gat te vangen, en ook niet voor twee, zodat er ook nog een derde bron van aanvullende inkomsten werd gezocht. Die werd gevonden in de overname van door J.K. gestolen Giro Betaal Kaarten. Dat leverde nog een 8 mille op, hoewel hij er netto wel wat minder aan over hield. De heren ruzieden over of J.K. daar nu 5 of 3 ruggen voor vergoed kreeg. Ook J.K. was dus niet vies van wat ontoelaatbare handelingen. Naast de genoemde GBK’s kocht hij elektronische apparatuur, een complete keuken en inboedel zonder te betalen en werden deels dezelfde dag nog voor een appel en een ei verpatst.

Als motivering gaf hij op dat hij dat deed om zijn zwager te helpen die vanwege een verhuizing in geldnood was geraakt. Daarnaast was hij ook niet vies van steunfraude van in totaal 63.000 gulden waarvoor hij tot 3 maanden cel was veroordeeld.

Uiteindelijk werden de heren voor al hun activiteiten bij de rechter voor het hekje gedaagd, waarbij R.B. voor oplichting en valsheid in geschrifte voor een bewezen bedrag van 122.000 gulden een straf van 8 maanden hoorde eisen en J.K. voor zijn aandeel 5 maanden. De Officier van Justitie vorderde voor de ex- echtgenote van J.K. voor het mede ondertekenen van valse schadeclaims 1 maand voorwaardelijk en voor de bewezen diensten van H. van V. drie weken plus de schade aan een van de huurauto’s.