Lotte bouwt leven op in Indonesië, tot cycloon Senyar alles verwoest: ‘Werk van drie generaties weggevaagd’

28 januari 2026, 11:04 Nieuws

Ketambe (Indonesië)/Gouda – Een jaar geleden vertrekt Lotte van der Meer (34) uit Gouda naar Indonesië bij haar vriend Tomi te wonen. Ze voelt zich al snel thuis op het stuk land aan de rand van de jungle op het eiland Sumatra. Een jaar later is alles verdwenen door een verwoestende overstroming. De familie hoopt hun levenswerk weer op te bouwen, gesteund door een crowdfundingsactie van haar zus Sanne.

Tijdens een reis in 2023 ontmoet Lotte Tomi, dan haar reisleider voor een tocht door de jungle van Sumatra. Ze hebben lol met elkaar, maar meer ook niet. Pas terug in Nederland slaat de vonk over.

Een aantal keer reist ze terug naar Ketambe, een klein dorpje op het eiland Sumatra, om te kijken of het leven in Indonesië bij haar past.

Dat blijkt zo te zijn. "Ik ontdekte al snel dat het leven hier veel meer bij mij past dan het gehaaste leven in Nederland. We leven aan de rand van de jungle, heel dichtbij de natuur, ik voelde me eigenlijk meteen al thuis", vertelt ze.

Lotte woont daar samen met Tomi, met wie ze inmiddels getrouwd is, in een woning op grond van zijn familie. Daar wonen ook Tomi’s ouders, twee broers en zussen en een neef. De familie runt een toerismebedrijf met 22 gastenverblijven, een restaurant en een plantage van een hectare. Het terrein lag tussen de jungle en de rivier.

Ze organiseren jungletochten, raftingtochten en educatieve activiteiten voor toeristen uit de hele wereld. "Het was voor de hele familie de bron van inkomsten, maar ook hun levenswerk van dertig jaar" vertelt Lotte. "Tomi’s opa gaf het door aan zijn zoon, die al zijn kinderen erbij betrok. Iedereen werkte in het bedrijf. Het hele dorp leeft van het toerisme."

“We probeerden ook aandacht te geven aan duurzaamheid. Tomi en ik begonnen met workshops over plastic recyclen voor kinderen, waar ze met plastic leuke dingen creëerden. Dan gaven we een uitleg dat je het niet zomaar op de grond moet gooien, maar om er zuinig mee om te gaan. Zo probeerden we het plastic afval dat hier veel ligt te verminderen.”

Cycloon

In de nacht van 26 op 27 november gaat het mis. Cycloon Senyar trekt over het gebied. Er valt binnen 24 uur naar schatting 500 tot 750 millimeter regen. "Het had al dagen geregend" vertelt Lotte twee maanden later. "De rivier was al flink gestegen. ‘s Avonds stonden de gastenverblijven onder water."

Om 11 uur ’s avonds kijkt ze in het dorp. “Daar zag ik dat het wegdek was weggezakt. Toen kwam de paniek. Ik heb de familie gewaarschuwd, we hebben snel documenten, laptops en kleding ingepakt." Samen met haar schoonmoeder, schoonzus en baby vluchtte ze naar een oom 900 meter verderop.

Midden in de nacht haalt Tomi haar op. "De voorspelling was dat alles binnen een uur weg zou zijn. We hebben in paniek nog meer spullen ingepakt.” ze durft er niet lang te blijven. “Ik was in shock en wilde meteen weer terug, ik vond het veel te eng."

Te laat

Tomi’s vader, oom, broers en moeder blijven tot de ochtend om spullen te redden. "Maar voor veel was het al te laat. Van mijn zwager konden ze alleen het bed redden. Het ergste vind ik dat ze voor hun ogen alles in het water zagen verdwijnen. Het werk van drie generaties is in één klap weggevaagd."

De volgende dag is alles verdwenen. "Je zag alleen restanten van gebouwen staan. Maar ook al onze spullen voor onze activiteiten zoals voor rafting en de jungletochten waren verdwenen. Een monsterrivier had het hele dorp meegenomen."

Hele dorp verwoest

Niet alleen hun woningen, maar het hele dorp blijkt verwoest. Zestig woningen in het dorp zijn weggespoeld of niet meer bewoonbaar. “Terwijl er hier ongeveer vijfhonderd mensen wonen."

Sinds die nacht slapen Lotte, Tomi en acht familieleden bij een oom. Daar is een overkapping van zijn woning ingericht als slaapzaal. “Er liggen matrassen op de grond, en we hebben geen privacy. Je kunt het eigenlijk zien als slapen op kamp, maar dan al twee maanden lang."

Moeizaam

In het afgelegen gebied komt de hulp moeizaam op gang. Dat komt onder andere omdat de infrastructuur was verdwenen en grotere voertuigen zoals vrachtwagens het gebied niet konden bereiken.

De familie is voor een groot deel afhankelijk van vrienden voor voedsel. Lotte werkt sinds kort online bij een Nederlandse webwinkel om de inkomsten aan te vullen. “Daar ben ik blij mee, maar het is tijdelijk werk, ik hoop in de toekomst online werk voor een langere tijd te kunnen vinden.”

Het oorspronkelijke terrein staat nog onder water en is onveilig. Daarom bouwt de familie op een ander stuk grond van familie. "We hebben al twee gastenverblijven gebouwd met geld van de crowdfunding die mijn zus opzette" vertelt ze. "We willen zo snel mogelijk nog meer herbouwen, zodat we weer verder kunnen."

Overheidshulp blijkt lastig. "Ze steunen mensen die veel verloren hebben, zij krijgen drie maanden lang een klein bedrag om de meest nodige spullen te kopen. Maar komen niet zelf langs. Eén persoon in het dorp noteert de schade. Die van ons is niet doorgegeven. We zijn er dagen mee bezig, maar weten niet of en wanneer we hulp krijgen."

Voor de herstart loopt een crowdfundingactie, opgezet door haar zus Sanne. Het geld is nodig voor een restaurant, woonhuizen en gastenverblijven. In totaal is nog 16000 euro nodig. Doneren kan via doneeractie.nl