Gelukkig nieuwjaar
Gelukkig nieuwjaar. Mag dat nog? Het is zo’n vraag die elk jaar vanzelf opduikt, meestal ergens tussen de eerste lege kerstdozen en het moment waarop de sportschool weer verdacht stil wordt. In de eerste week van januari is het veilig. Tot halverwege de maand nog keurig. Daarna wordt het ingewikkeld. In ieder geval bedoelen we er allemaal hetzelfde mee: laten we hopen dat dit jaar iets rustiger, overzichtelijker en vriendelijker wordt.
Die wens voelt dit jaar extra begrijpelijk. Terwijl januari hier begon met sneeuw die alles even mooier maakte, was de wereld allesbehalve zacht. Macht, geweld, dreiging. Het nieuws stapelt zich in de eerste weken sneller op dan goede voornemens.
Gelukkig is Gouda overzichtelijker. Maar ook hier bekruipt me soms die vraag: leren we eigenlijk wel iets van de geschiedenis? Of doen we vooral alsof alles nieuw is? Niets nieuws onder de zon, natuurlijk. En precies dat besef kwam onverwacht binnen toen we deze week een nieuwe korte documentaire online zetten over de verbouwing van het stadhuis. Dit keer over het wandtapijt.
Een paar weken geleden stonden we in een restauratieatelier onder Haarlem. Daar ligt het tapijt nu, laag voor laag blootgelegd. En dan gebeurt er iets: ineens zie je het niet meer als ‘een object’, maar als mensenwerk. Ruim 350 jaar geleden zaten hier in Gouda gezinnen aan te weven. Vaders, moeders, broers, zussen en ja, waarschijnlijk ook kinderen. Maandenlang werken aan iets dat groter was dan zijzelf, bedoeld om te blijven.
Wat het extra mooi maakt: Gouda stond er toen ook voor open. Immigranten en ambachtslieden uit de Zuidelijke Nederlanden brachten hun kennis mee. Leegstaande kloosters veranderden in werkplaatsen vol grote weefgetouwen. Duurzaamheid, werkgelegenheid, vakmanschap, toekomst. Woorden die ineens opvallend actueel klinken.
Afgelopen week dacht ik daaraan en besefte dat geschiedenis niet drukt, maar richting geeft, zolang we blijven kijken, echt naar elkaar luisteren en samen vooruit durven bouwen en niet alleen onze eigen ideeën blijven doordrukken.
Ik denk dat het nog wel mag: Een heel fijn en vooral gezond 2026 allemaal. (Verderop in deze krant het volledige artikel en link naar de video over het Wandtapijt).