Jan Verburg en zijn vrouw Tineke tijdens de onlangs gehouden officiële opening van het nieuwe bedrijfskantoor van Verburg, Parel in de Polder.
Jan Verburg en zijn vrouw Tineke tijdens de onlangs gehouden officiële opening van het nieuwe bedrijfskantoor van Verburg, Parel in de Polder. Foto: De Vries en Verburg

Jan Verburg: ondernemer met een missie

Zakelijk

Stolwijk - Jan Verburg bouwde in een periode van 40 jaar een aannemersbedrijfje van twee man op tot een bouwbedrijf met 240 werknemers en een omzet van 400 miljoen. De in Stolwijk gevestigde onderneming De Vries en Verburg is actief in utiliteits- en woningbouw, vastgoedontwikkeling, zorg en onderwijs. 

Jan Verburg (71) groeide op een boerderij in ’t Beijersche op, een buurtschap ten noorden van Stolwijk. Na schooltijd voerde hij de dieren en hield het erf schoon. Mesten en melken behoorden ook tot zijn taken. 

Basis voor latere loopbaan

Na het afronden van de Lagere Technische School aan de Nieuwe Vaart in Gouda trad Verburg in dienst bij de kleine onderhoudsaannemer Maaijen aan de Beijerscheweg. Hier legde hij de basis voor zijn latere loopbaan. 

“Ik volgde avondstudies om als aannemer over de juiste papieren te beschikken. Tijdens mijn militaire dienst rondde ik een rij- en hospikopleiding af. Na mijn diensttijd was Versloot uit Bodegraven mijn volgende werkgever. Ik ging aan de slag als assistent-uitvoerder en begeleidde steeds grotere projecten. Ik leerde heel veel; ook hoe het niet moest.” 

Na overleg met zijn vrouw Tineke, wiens goedkeuring Jan Verburg wilde hebben, startte hij in 1985 met Luchines de Vries een bouwbedrijf. De Vries en Verburg was ‘geboren’. Hun eerste klus was het bouwen van een loods bij een boer in ’t Beijersche. De Vries deed de calculatie; Verburg de voorbereiding en de uitvoering van de werken. 

Bedrijf groeide als kool

Het bedrijf groeide als kool. Arie Slingerland kwam in de plaats van Luchines de Vries. Beiden waren net als Jan Verburg zeer betrokken bij het bedrijf. 

“Toen we begonnen was het motto: geld verdienen om alle kosten te kunnen betalen, inclusief onze lonen. Het goed zijn voor de medemens volgde snel. Ik gaf en geef nog steeds veel verantwoording aan mijn werknemers. Mensen moeten kunnen groeien. Velen hebben veel meer in zich dan ze weten. Als zij eruit halen wat er inzit, ben ik tevreden. Ik zeur ook niet als er een keer iets mis gaat.” 

Een opleiding om in zijn eentje – na het afhaken van zijn compagnons - een groot bouwbedrijf te leiden, was er niet. Toch kan Jan Verburg zich meten met andere megabouwers. 

‘Wilde eigenlijk nooit een groot bedrijf’

“Ik heb eigenlijk nooit een groot bedrijf willen hebben. Toen ik mijn tiende werknemer aannam, dacht ik: ‘dit is de laatste’. Maar er kwam veel op mijn pad en die kansen heb ik aangegrepen. Ik zette mijn mensen op de juiste plek neer, maar hield de regie in handen. De sfeer in het bedrijf is fantastisch. Ik houd deze goed door iedereen het gevoel te geven directeur van zijn werk te zijn. Er kwam een werknemer naar mij toe met de vraag ‘Wat is mijn toekomst hier’? Ik antwoordde: ‘zo je best doen dat je mijn plaats kan innemen’.” 

Liever een fiets van de zaak?

Iemand op het matje roepen gebeurt met een knipoog. Een werknemer, die beschikte over een hagelwitte bedrijfsauto van de zaak, verzuimde zijn vierwieler schoon te maken. Toen hij weer een keer met een vieze bedrijfswagen op het werk verscheen, kreeg hij van Jan Verburg te horen dat de auto voor 12.00 uur gewassen moest zijn, anders kon hij deze inruilen voor een fiets van de zaak. 

“Ik ben nog steeds de directeur en voorzitter van de stichting waar alle aandelen onder vallen,” vervolgt Jan Verburg. “Onlangs nam ik afscheid als voorzitter van de Raad van Commissarissen, maar ik blijf betrokken. Ik zou mij geen raad weten als ik ’s morgens wakker word en niet weet wat ik die dag zou moeten doen. Ik blijf van alles wat in het bedrijf omgaat op de hoogte.”

Deel winst naar goede doelen

Een deel van de winst van het bedrijf gaat via Stichting Verburg Fonds naar goede doelen. Verburg: “In de jaarverslagen, die iedereen op onze website kan inzien, staat precies hoeveel geld er naar de met naam genoemde ziekenhuizen, stichtingen en andere instanties gaat.” 

Vervolgens: “Mijn vrouw en ik hebben ons hart verpand aan Afrika. In Namibië hebben we vanuit onze christelijke visie projecten opgezet, die voor de mensen daar het leven meer waarde geven. Er is medische zorg, werk – er staan 600 mensen die werkzaam zijn in het toerisme op de loonlijst - en onderwijs. Door opleidingen aan te bieden creëer je een nieuwe generatie, die weerbaarder is. De stichting die het geld beheert, is actief in nog drie Afrikaanse landen. Drie keer per jaar bezoeken mijn vrouw en ik de locaties waar de projecten zijn.” 

Geen zin om achterover te leunen

Op de vraag of Jan Verburg, die ook lokale verenigingen financieel steunt, in zijn vrije tijd wat meer achterover gaat leunen, reageert hij ad rem. “Natuurlijk niet,” antwoordt de pensionado op papier. “We hebben een boerderij in Stolwijk gekocht en gaan die na nieuwbouw inrichten als zorgboerderij. Het wordt een plek, waar mensen elkaar versterken. Er komt een dagopvang en er is plaats voor ouderen en jongeren met een rugzak.”

Paul de Jong, één van zijn eerste werknemers, gaat de bouw leiden en wordt de manager van de zorgboerderij: “Een paar jaar geleden gaf hij aan iets in de zorg te willen doen. Omdat ik hem als uitvoerder voor geen goud wilde missen, zocht ik een uitdagende oplossing. Dat is gelukt. Mensen in hun kracht zetten is één van de belangrijkste pijlers van het bedrijf, dat zodoende op een stevig fundament is gebouwd. Overnamekandidaten melden zich met regelmaat, maar daar gaan mijn directieteam en ik niet in mee. Ik wil geen hijgerige aandeelhouders in mijn nek.”

Dit artikel verscheen eerder in de kerstbijlage van Het Kontakt.

Win Kroone