William Mettendaf uit Nieuwegein schrijft boek over het herstel van de band tussen vader en kind
NieuwsNieuwegein - De Nieuwegeinse William R. Mettendaf presenteert op zaterdag 21 juni tussen 14:30 en 16:30 uur zijn nieuwste boek Verbroken verstoten verbonden geheeld in de Bibliotheek Nieuwegein. Het verhaal gaat over een vader die de band met zijn kinderen wil herstellen.
Mettendaf omschrijft zichzelf als kunstmaker: hij schrijft, danst en maakt muziek en theater. Voordat hij boeken begon te schrijven, schreef hij theaterstukken. “Op een dag dacht ik: als ik dat kan, kan ik ook een boek schrijven. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ben gewoon begonnen. Dat werd De hype en de mythe van de zwarte man.”
Inspiratie
Inspiratie voor zijn boeken haalt Mettendaf uit alles en iedereen om hem heen. “Ik fantaseer en denk na over het leven - over mijn eigen leven, dat van andere mensen, over boeken en films die ik zie. Ook over dingen die ik zelf heb meegemaakt; die zet ik vaak wat dramatischer neer, in de hoop dat het raakt en iets biedt.”
Ook de geschiedenis van zijn tot slaaf gemaakte voorouders speelt een belangrijke rol bij het schrijven. “Ik ben heel blij met mijn voorouders, zij leven in mij voort. Eerst wist ik er geen raad mee, met opmerkingen als: ‘Ach, het is zo lang geleden, hou er maar mee op’. Nu zie ik waar we vandaan komen. Daardoor moet ik ook de pijnlijke dingen onder ogen zien. Zo begin ik steeds beter te begrijpen waar bepaalde dingen in mijn leven vandaan komen. Mijn mensen hebben het overleefd, maar ik ben op een punt dat ik niet meer wil overleven - ik wil leven. Met hen als ondersteuning en kracht.”
Deels autobiografisch
Verbroken verstoten verbonden geheeld gaat over een zwarte vader, die langzaam maar zeker zijn kinderen uit zijn leven ziet verdwijnen. De vader probeert contact te houden, maar wordt systematisch tegengewerkt. Als hij door een journaliste wordt benaderd voor een serie over vaders van kleur die met ouderverstoting kampen, wordt hij geconfronteerd met zijn pijn. Een reis met zijn zoon naar zijn geboorteland Suriname brengt begrip en herontdekking van hun relatie.
Het boek is deels autobiografisch, daarnaast heeft Mettendaf ook zijn fantasie op het verhaal losgelaten. “Een manier om ermee te dealen was voor mij om erover te schrijven. Zwarte mannen durven niet te praten - zo zijn we opgevoed. We moeten stoer zijn en niet huilen. Ik heb me gericht op de zwarte man, maar wel met een knipoog naar de witte man.”
Mettendaf stelt dat ouderverstoting en mishandeling vaak met elkaar verward worden. “Dat is echt een misvatting. Ouderverstoting gaat uit van het kind. Het kind zit in een loyaliteitscrisis en kiest ervoor om zichzelf te beschermen. Vaak is het de niet-verzorgende ouder van wie afstand wordt genomen.” Het boek is niet alleen een vorm van verwerking, maar kan ook steun bieden aan anderen die in een vergelijkbare situatie verkeren. Want hoe maak je de keuze om uit het leven van een kind te stappen en de andere ouder op te zadelen met een dubbele rol?