Goudse Geluksbakker Hwida: ‘Ik dacht dat alleen mijn moeder dit koekje kon bakken’
NieuwsGOUDA • In de keuken van buurthuis De Walvis, in de Goudse wijk Korte Akkeren, bakt Hwida Alaayek (54) Kasteelstenen. Zij leerde het recept van haar moeder, die het weer van haar moeder leerde. Als derde van tien kinderen zorgde Hwida mee voor de jongere kinderen en hielp ze in de keuken.
Ze is nu vaak in de keuken van de Walvis, om onder andere toetjes of een soepje te maken voor eters uit de buurt. Bakken zorgt voor emotie bij Hwida. Speciaal bij dit koekje denkt ze met wat tranen aan haar moeder. Hwida zegt: “Als ik iets bak doe ik het met liefde, ook voor de mensen die het straks gaan opeten. Toen ik een kind was, dacht ik dat alleen mijn moeder dit koekje kon bakken. Maar nu weet ik dat Kasteelstenen worden gebakken in heel Syrië en ook daarbuiten.” Acht jaar geleden is Hwida vanwege de oorlog in Syrië naar Nederland gekomen. Haar moeder is nu overleden. Gelukkig kon Hwida kort terug naar Syrië om de laatste dagen nog bij haar moeder te zijn.
Goudse Geluksbakkers
De stroopwafel is onlosmakelijk verbonden met Gouda en een van de meest iconische Nederlandse lekkernijen. Toch heeft de stad meer te bieden dan alleen deze wereldberoemde wafel. Het project De Goudse Geluksbakkers, onderdeel van de expositie Voedselverhalen, laat zien hoe koekjes verhalen kunnen vertellen.
Kasteelstenen, gebakken door Hwida.
Speciaal smaakje
In het koekje gaat zelfgemaakte abrikozenjam. In die jam gaan ook altijd bladeren van de geranium, voor een speciaal smaakje. Je kunt het koekje ook met andere jam maken. Het deeg van eieren, boter, bloem, suiker, zout, bakpoeder en vanillesuiker wordt door Hwida in twee delen gesplitst. Het kleinste deel gaat in de vriezer. Het grootste deel verdeelt ze plat over twee bakplaten.
Daarop gaat de abrikozenjam, de geraniumbladeren haalt ze er dan wel eerst uit. Het ondertussen bevroren deeg wordt geraspt en verdeeld over de jamlaag. In de oven smelt dat wat uit. Het oppervlak lijkt dan bedekt met kleine steentjes. Als het baksel is afgekoeld, wordt het in rechte stukken gesneden.
Extraatje naast een taart
Kasteelstenen worden gegeten op feestdagen als Kerst, Pasen en verjaardagen. Het is dan een soort extraatje naast een taart of een van de geserveerde toetjes. Maar Hwida bakt ze thuis ook voor op een gewone dag. Ze woonde lang in Korte Akkeren maar is nu verhuisd naar een woning in de wijk Bloemendaal. Toch komt ze nog veel in De Walvis. “Ik ken hier heel veel mensen, het voelt als familie.”
“Ik vind het leuk om voor ze te bakken. Ik werk ook nog met plezier in de keuken van restaurant Barbier. Mijn kinderen vragen wel eens wanneer ik een eigen restaurant begin.” Hwida’s moeder maakte in de schaal met bloem altijd een kruisje voordat ze dat bij de eieren en de gesmolten boter voegde. Een zegen-gebaar uit het christelijk geloof. Hwida doet het ook.
Door Yvonne Balvers