Foto:

FF Tussendoor - Rijkeluiskind

  Column

Hoe vaak gebeurt het niet dat mijn bankrekening er aan het begin van de maand rooskleurig bij staat. Ik voel me dan even een rijkeluiskind met een beetje vet op de botten en bedenk wat ik allemaal met dat geld kan doen. Maar de bank is rücksichtloss, misgunt mij mijn droommomentje en schraapt binnen nog geen 24 uur bijna mijn hele rekening leeg. Als alle betalingsverplichtingen zijn gedaan, zit ik met een kaalgevreten bankrekening en dat beetje vet dat letterlijk op mijn botten zit.

Om die reden voelde ik de afgelopen dagen intens mee met onze wethouder financiën Michiel Bunnik. Even mocht hij als Dagobert Duck ruiken aan het overschotje van negen miljoen, dat mede door zijn slimme rekenwerk in de gemeentelijke spaarpot is blijven zitten. Totdat na het weekend bekend werd hoeveel reddingsboeien met gratis geld hij heeft moeten uitgooien vanwege de coronacrisis.

Maar we komen er net mee uit, hoorden we maandag. Dat is mooi, hoewel ik daar maar weinig geloof aan hecht. We zitten pas op de helft van het jaar! Ik ben absoluut geen doemdenker, maar ik vrees dat we aan het eind van de rit toch een flinke bezuiniging om de oren krijgen. Het rampjaar 2020 is nog niet voorbij.

Waarom denk je dat er nu al onderzoek is gedaan naar mogelijke 'ombuigingen' in de begroting. Als je niet hoeft te bezuinigen hoef je er ook geen onderzoek naar te doen, toch? Wat gaat het worden, verhoging OZB en afvalstoffenheffing of wordt het mes gezet in de bouw van woningen en schoolhuisvesting? Voor de raad is het over met de 'spielerei' voor de bühne. Vanaf nu moeten ze flink aan de bak om keuzes te maken, die ongetwijfeld pijn gaan doen. Ik wens ze heel veel wijsheid toe.


Marianka Peters

Goudse Post
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden