Foto:

FF Tussendoor - Keuzevrijheid

  Column

Vroeger was het duidelijk, als je trouwde nam je de naam van je man aan. Punt uit. Maar tijden veranderen. Wij vonden emancipatie belangrijk en kwamen op voor gelijke rechten van man en vrouw. Om een statement te maken hielden we na het huwelijk onze eigen naam. Ook al werd je dan snel weggezet als feministisch of diegene met haar op d'r tanden.

De trend van de laatste jaren is om de naam van je partner toe te voegen, zowel mannen als vrouwen kiezen daarvoor. Ik vind het wel een mooie gedachte. Het Goudse raadslid Frederiek Stroop van Renen heeft daar ook bewust voor gekozen, maar dat levert haar problemen op. Haar naam past namelijk niet op het naambordje in de raadszaal en op het digischerm. Grapje zeker, hoor ik je denken. Absoluut niet, het is 2018, we zijn volledig geautomatiseerd, hebben zelfrijdende auto's en vliegen met gemak naar de maan. Maar een lettergrootte aanpassen is niet mogelijk. Frederiek moet dus kiezen tussen twee namen, een onmogelijke keuze vind ik en nou niet bepaald een voorbeeld van keuzevrijheid. Keuzevrijheid en diversiteit was toch het motto in dit Roze Jaar? Bovendien hebben we eerder een raadslid gehad, wiens naam uit nog meer letters bestond. Daar is nooit een punt van gemaakt.

Wat de reden ook is dat er nu zo moeilijk wordt gedaan over een naambordje, ik zou me er niet zo druk over maken als het niet zo absurd zou zijn. En ik snap de verontwaardiging op social media. Denk eens even na, terreurdreigingen, vluchtelingenstromen en natuurrampen, de wereld om ons heen staat in brand, maar hier in Gouda moeten we ons druk maken over een naam die niet op een bordje past. Toegegeven, ik doe er ook aan mee met dit schrijfsel, maar eigenlijk is het gewoon te gek dat je hier woorden aan vuil maakt.

Marianka Peters

Marianka Peters
Meer berichten




Shopbox