Foto:

FF Tussendoor - Esthetiek

In 1985 openden wij onze eerste fotostudio in een pijpenla van nog geen drie meter breed in de Wijdstraat. Wat was ik trots op het reclamebord boven de deur, dat een vriend met de hand had geschilderd. Fraaie letters met een mooie regenboog. Oeps, zoveel kleur mocht dus niet van onze gemeente. Alleen heraldisch groen, blauw, rood of wit was toegestaan. En al die schreeuwerige kleuren dan van C&A en andere grote winkelketens, sputterde ik tegen. Maar onze gemeente hield voet bij stuk en toenmalige wethouder Harms liet het reclamebord zelfs verwijderen. Wij deden daarop aangifte van diefstal. Zo'n twee jaar duurde dit kat-en-muisspel, tot de Raad van State ons in het gelijk stelde, vanwege het gelijkheidsbeginsel.

Ruim 30 jaar later is er nog weinig veranderd. De gemeentelijke dienst mag dan zijn overgegaan naar de ODMH, maar de regeldrift is blijven steken in de vorige eeuw. Wat er dan gebeurt valt niet meer uit te leggen. Die foeilelijke gele gevel op de Markt is toegestaan, maar de lichtgele kozijnen van een knusse souvenirwinkel mag niet. Twee welkomstvlaggetjes aan de gevel van een boekwinkeltje is er één te veel, terwijl een Poolse supermarkt zijn hele etalage mag dichtplakken met reclame. En dan het uitstallingenverbod, dat is versoepeld. Een rek met wc-rollen mag niet, maar je mag wel de hele stoep volzetten met tassen en rolkoffers. Mijn straat lijkt de incheckbalie op Schiphol wel.

Natuurlijk moet iedere ondernemer zich aan de vastgestelde regels houden, maar onderhand zijn er genoeg voorbeelden, waaruit blijkt dat de ODMH het ook allemaal niet meer weet. De ene controleur legt alles langs het meetlint, terwijl zijn collega de andere kant opkijkt. En dat moet echt anders. Laten we eens beginnen om meer naar de esthetische uitstraling van een pand te kijken en daarna maatwerk te leveren. En bij maatwerk bedoel ik niet de rolmaat.

Marianka Peters

Goudse Post
Meer berichten