Foto:

Poëzie als tatoeage vereeuwigd

Door Marianka Peters

Gouda - Vanaf volgende maand hebben minimaal tien Gouwenaars een dichtregel van de Goudse stadsdichter Pieter Stroop van Renen op hun lichaam getatoeëerd. Tezamen vormen zij één gedicht en zijn daardoor voor altijd met elkaar verbonden. Zelf laat de stadsdichter de titel 'Het Lijfgedicht' vereeuwigen op zijn lichaam.

Er was slechts één oproepje via Facebook voor nodig om binnen een paar dagen tien mensen bereid te vinden om mee te werken aan het project. Het idee komt van de Antwerpse stadsdichter Maarten Inghels, die vorig jaar zijn dichtregels liet vereeuwigen op armen, benen of rug van elf plaatsgenoten, die tezamen één gedicht vormden. "Dit jaar wilde ik iets doen, wat ik tot nu toe niet gedurfd heb," stelt de Goudse stadsdichter. "Ik werd geraakt door het tatoeageproject van Inghels, waarvan ook een prachtig boek met foto's en verklarende teksten is uitgekomen. Het is toch een geweldige eer als jouw gedicht door tien mensen wordt gedragen en deze mensen voor altijd met elkaar verbonden zijn, al hebben ze niets met elkaar." De Gouwenaars die zich voor het project hebben aangemeld, zijn heel verschillend. Jong, oud en er zit zelfs een echtpaar tussen. Volgens Pieter is het belangrijk dat iedere dichtregel op zichzelf al een betekenis heeft. "In grote lijnen is het gedicht klaar, maar er moet nog hier en daar aan geschaafd worden." Stiekem hoopt Pieter dat zich nog meer mensen aanmelden. "Ik kan het gedicht zo lang maken als ik wil, dus mensen kunnen zich nog steeds aanmelden via Facebook." De mensen mogen zelf aangeven waar de tatoeage wordt geplaatst, bijvoorbeeld pols, enkel of rug. "Het is bijzonder dat iedereen een andere motivatie heeft om mee te werken, dat maakt dit project extra uniek." Volgende maand hoopt Pieter te kunnen starten met het project. Maar op poëziegebied heeft de stadsdichter meer op zijn wensenlijstje staan voor dit jaar. "De poëzie in de openbare ruimte kan nog verder worden uitgebreid en ik vind dat de tijd rijp is voor het instellen van een kinderdichter via een verkiezing op scholen, dat is goed voor de taaleducatie en voor de poëzie. Ik ga dit binnenkort verder uitwerken en bespreken met de bibliotheek en Brede School." Een ander initiatief van de huidige stadsdichter is een bijdrage te leveren aan de uitvaart van mensen die in alle eenzaamheid zijn overleden."Ondanks mijn bijdrage blijft het een troosteloos gebeuren, zonder muziek en koffie na afloop. Wat mij betreft mogen ook eenzame uitvaarten iets meer 'aangekleed' worden."

Marianka Peters
Meer berichten