Noor de Ruyter de Wildt schreef de autobiografie Anak Beruntung als eerbetoon aan haar vader die ze nooit gekend heeft
Noor de Ruyter de Wildt schreef de autobiografie Anak Beruntung als eerbetoon aan haar vader die ze nooit gekend heeft (Foto: )

Goudse schrijfster doorbreekt de stilte van een zwijggeneratie

Door Marianka Peters

Gouda - Dat zij een directe afstammeling is van admiraal Michiel de Ruyter, één van Nederlands bekendste zeehelden, vindt zij van ondergeschikt belang. Belangrijker vindt Noor de Ruyter de Wildt dat alle puzzelstukken in haar leven nu op hun plek vallen. Dankzij haar vader, die haar leidde door het aardse leven. Ze schreef er een boek over.

In haar autobiografie Anak Beruntung, dat zoveel betekent als Gelukskind of Zondagskind, vertelt Noor haar indrukwekkende levensverhaal, dat ze voor iedereen verborgen hield. "Zelfs mijn kinderen en kleinkinderen heb ik het nooit verteld," stelt zij. De Goudse Noor (76) was een kind van twee culturen, een Indische moeder en een Nederlandse vader. Haar biologische vader heeft zij nooit gekend, hij was al vroeg in de oorlog gesneuveld. Omdat haar moeder niet voor haar kon zorgen, werd Noor opgevoed door haar oom en tante. "Als enig kind heb ik een hele fijne jeugd gehad, ook al regeerde mijn pleegvader met harde hand. Dat heeft hij waarschijnlijk als trauma opgelopen in de oorlog." In het boek beschrijft Noor gedetailleerd hoe het gezin vanuit Soerabaja naar Singepore vluchtte, weer terugging en uiteindelijk in 1953 voorgoed naar Nederland kwam. "Ik droeg de naam van mijn pleegouders, maar toen ik 12 jaar was en naar de middelbare school ging, hoorde ik voor het eerst mijn echte achternaam. Toen dacht ik, ik heb dus een echte vader! Dat was het begin van mijn bewustwording en zoektocht naar het verleden."
Voor Noor viel toen ook alles op zijn plaats, al die signalen die zij al die jaren doorkreeg, waren niet voor niets. Ze is er dan ook van overtuigd dat haar vader haar door het leven heeft geleid ook al was hij er fysiek niet bij. Jaren later heeft Noor ook haar biologische moeder ontmoet. Het was in 2001 toen Noor hoorde dat er in een boek over Nederlands-Indië een foto van haar vader stond. "Mijn moeder bevestigde dit en hierdoor kreeg mijn vader ook een gezicht, dat op de cover van het boek prijkt. Mijn generatie was een zwijggeneratie, wat er allemaal in Nederlands-Indië was gebeurd, daar praatte men nooit over. Met dit boek, dat ik voor mijn kinderen en kleinkinderen heb geschreven, wil ik de stilte doorbreken. Bovendien is het een eerbetoon aan mijn vader, die nu een gezicht heeft gekregen."
Het boek Anak Beruntung (Gelukskind) ligt nu in de boekhandel.

Goudse Post
Meer berichten